dag lezertjes!

Mijn PGB krijgt concreet vorm! Eindelijk… Ik bepaal mijn strategie: ik contacteer kandidaat-assistenten van alle mogelijke websites die me kunnen verder helpen. Ik ben verbaasd hoe snel mensen alles uit handen proberen te nemen: “we kunnen eerst boodschappen gaan doen en dan gaan eten in de lunchgarden en eventueel daarna nog naar de film”. Ik val bijna achterover… Mensen die willen werken van 10 tot 15 u, mensen die niet over ‘de ring’ willen komen, mensen die niet in ’t stad willen rijden, mensen met wie ik sollicitatiegesprekken voer. Ik mag ongeveer 30 u besteden, liefst voor 2 assistenten. Zo zit ik nooit zonder, als er bijvoorbeeld eentje ziek is.

Uit de gesprekken blijkt er één persoon te zijn die wel van ver komt, maar die niet afgeschrikt wordt door een variabel uurrooster. Ik geef haar een functieprofiel, met alle mogelijke taken zoals het bed opmaken, afwassen, een warmwaterkruik opwarmen, me naar de toneelacademie brengen, het konijnenkot uitkuisen, en zoverder enzovoort. Maar in het functieprofiel staan ook enkele basisprincipes waarin zij zich ook moeten kunnen vinden en waar ze zich aan houden zoals: geen betutteling, taken enkel van mij aannemen en geen oordeel hebben over mijn beslissingen. ‘Goede afspraken, goede vrienden’, denk ik dan maar! Na het eerste sollicitatierondje houd ik voorlopig dus al één assistente over: Johanna.

Ondertussen probeer ik een tweede strategie: zelf een zoekertje plaatsen, een annonce op de site van de VDAB, en zoverder enzovoort. Weer heel uiteenlopende reacties: degenen die willen werken op de dagen dat ook net ik werk, diegenen die enkel in de voormiddag kunnen werken, om nog maar te zwijgen van de mannen die ‘hun arbeidsloopbaan een nieuwe wending willen geven en maar enkel een beetje moeten wennen aan het idee om mij onder de douche moeten helpen’. Hoe maak je onderscheid tussen wat ‘zuiver’ bedoeld is en wat niet? De nood aan assistentie speelt daarin een grote rol maar ook de mate waarin je je op je gemak voelt bij iemand. En spijtig genoeg is het zo maar vrouwen hebben daarin altijd een streepje voor op mannen… The battle of the sexes, heet dat dan…

Midden in mijn verder gezette zoektocht, wordt mij een cadeautje in de schoot geworpen. Ik had voordien iemand gecontacteerd die eigenlijk al aan de slag was bij een budgethouder. Die mevrouw was nu overleden en ze zocht dus iemand nieuw om bij aan de slag te gaan. Ik twijfel even voor een gesprek, want de dame in kwestie heeft de gezegende leeftijd bereikt van 65! Maar ik wil Magda een eerlijke kans geven, dus nodig ik haar uit voor een babbel.

Resultaat van een tweetal weken heen en weer gebel en gemail, veel gebabbel, positieve en negatieve overwegingen: 2 gemotiveerde assistentes!

Johanna is een 39-jarige Hollandse uit Gent die wel houdt van afwisseling en onregelmatige uren onder het motto: de boog moet niet altijd gespannen zijn!

Magda is een gezellige 65 jarige madam met veel zin voor organisatie en structuur en altijd een notitieboekje bij de hand. Beide assistentes lijken mij discreet, respectvol, willen graag overal met mij in mijn auto naartoe rijden en houden van strijken. Dit komt helemaal goed, denk ik!